غزل

زشت

ghazalmaman — Tue, 29 Jan 2008 13:19:28 GMT

بداخلاق ،زشت

زشت ،زشت ،زشت

فقط همين

سیاه

ghazalmaman — Fri, 25 Jan 2008 14:33:08 GMT

سیاه نمی پوشم

اوهم برای رفتنم سیاه

به تن نکرد

امروز نه فردا

شاید دو روز دیگر

برای انسانیت سیاه بپوشم

باران می خواهم

ghazalmaman — Sun, 06 Jan 2008 13:39:18 GMT

می دانی

باران می خواهم

می خواهم گریه هایم

با قطره های باران

گم شود

کوه می خواهم

تاسرم را بر شانه هایش بگذارم

من دلی مهربان می خواهم

آتش

ghazalmaman — Sun, 23 Dec 2007 08:43:54 GMT

خانه ام آتش گرفته است،

آتشی جانسوز!

سوزد و سوزدم اين آتش بيداد گر بنياد!

از اين بيداد، می کنم فرياد!

ای فرياد!

ای فرياد! . . .»

قایقی

ghazalmaman — Sat, 15 Dec 2007 15:27:18 GMT

گاه آرزو میکنم قایقی باشم

تا آنجا که می شود دور شوم

قایقی پر از تحمل دردها

پر از داشتن توان میان حادثه ها

من دو رخواهم شد دور

ghazalmaman — Fri, 14 Dec 2007 18:07:55 GMT

کوچک وبزرگ

ghazalmaman — Sat, 08 Dec 2007 14:11:18 GMT

گاهی بین تمام معادلات دنیا گیر می کنم وشاید هم هیچ وقت آن معادله برایم حل نشود البته این حقیقتی است که آدمها فقط ابزار هستند یعنی گاهی به کار می آیند گاهی خیر بگذریم در این رابطه بارها گفته ام وفکر می کنم انسانها در لحظه خودشان را نشان می دهند.تو کار دنیا وخدا هم مانده ام یکی جوان ونیازمند یکی پیر ناتوان در جستجوی احیا شدن دوباره چه باید کرد در این دنیای ضعیف کش قوی پرور .در هر حال چه خوشت بیاید یا نه همین است دنیای کوچک وبزرگ ما ها باید بود و بود و بود و بود و بود. صدایش پشت تلفن حزن وغم ودرد ودر ماندگی را با هم داشت ومن فقط گوش بودم وهمین هیچ کاری نمی توتن کرد هیچ باز هم وعده باز هم چون پدر امیدوار های پوچ دادن بازهم با خدا در گیرودار بودن باز هم آسمان وزمین را برای حاجتی دویدن وباز هم در کنار همه دردها خودم را به هیچ سپردن.

ghazalmaman — Tue, 27 Nov 2007 15:12:29 GMT

هنوز
     دامنه دارد
هنوز هم که هنوز است
                    درد
                        دامنه دارد

شروع شاخه ی ادراک
طنین نام نخستین
تکان شانه ی خاک
و طعم میوه ی ممنوع
که تا نفس سنگ
                ادامه خواهد داشت

و درد
هنوز ادامه دارد...

ghazalmaman — Tue, 27 Nov 2007 15:11:47 GMT

صندوق پستی!

کسی می داند
که من همیشه باز می گردم
مثل نامه ای بی نشانی وتمبر
کسی می داند
که من همیشه باز می گردم
به همین صندوق پستی
که در جلوی خانه ای سوخته
برای تثبیت همه ی پشیمانی هایم
نصب کرده اند.

ghazalmaman — Tue, 27 Nov 2007 13:51:26 GMT

تو را به جای همه ی کسانی که نمی شناختم دوست می دارم

تو را به جای همه ی روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

برای خاطر عطر گستره ی بیکران و برای خاطر عطر نان گرم

برای خاطر برفی که آب می شود، برای خاطر نخستین گل

برای خاطر جانوران پاکی که آدمی نمی رماندشان

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم

جز تو، که مرا منعکس تواند کرد؟ من خود، خویشتن را بس اندک می بینیم

بی تو جز گستره یی بی کرانه نمی بینیم میان گذشته و امروز

از جدار آیینه ی خویش گذشتن نتوانستم

می بایست تا زندگی را لغت به لغت فراگیرم

راست از آن گونه که لغت به لغت از یادش می برند

تو را دوست می دارم برای خاطر فرزانگی ات که از آن من نیست

تو را به خاطر سلامت*

به رغم همه آن چیزها که جز وهمی نیست دوست دارم

برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی دارم

تو می پنداری که شکی، حال آن که جز دلیلی نیست

تو همان آفتاب بزرگی که در سر من بالا می رود

بدان هنگام که از خویشتن در اطمینانم

پل الوار ترجمه ی شاملو